سحرگاهان که مخمور شبانه

دل گفته ها و ناگفته های سحرگاه از رها ، رهای رها

سحرگاهان که مخمور شبانه

دل گفته ها و ناگفته های سحرگاه از رها ، رهای رها

دعایم کن

 .

 .

مرا بسپار در یادت

 

 به وقت بارش باران

نگاهت گر به آن بالاست 

ودر رقص دعا قلبت مثال باد میلرزد

 

دعایم کن

.

که من محتاج محتاجم 

 

کوله بارت بربند!

 شهادت امیرالمومنین(ع)

..

   ز مسجد میرسد  آوای  ناله .

که شد فرق علی(ع) همرنگ لاله

 .

 .

 ... 

 

کوله بارت بربند! 

 .

شاید این چند سحر فرصت آخر باشد! 

. 

که به مقصد برسیم، بشناسیم خدا


 ای سبکبال در این راه شگرف,در دعای سحرت,در مناجات خدایی شدنت, 

 

هرگز از یاد مبر،

من جامانده بسی محتاجم...

 

 .

 . 

 .

شب قدر است بیا قدر بدانیم کمی

                       خانه دل ز گناهان بتکانیم کمی

شعله افتاده به ملک دلم از فرط گناه

                        دوست را از دل این شعله بخوانیم کمی

روح را صیقل آیینه دهیم از دل و جان  

                        آه را تا ملکوتش برسانیم کمی

عهد بستیم و شکستیم بسی کاش! که ما

                        بر سر عهد وفادار بمانیم کمی

پوشه از بار گناهان شده پر حجم بیا           

            رمضان است به آتش بکشانیم کمی

نگذاریم زبانه بکشد دوزخمان

                        بنشینیم و به اشکش بنشانیم کمی

بنشانیم نهالی به امید ثمری

                        چشمه از چشم به پایش بدوانیم کمی

و ارادت بنماییم و بگوییم " الغوث "

                   ناله را تا به فلک باز رسانیم کمی

می شود آسان رفت,می شود کاری کرد که رضا باشد او.